شماری از مدیران ما، گویا متخصص تهی ساختن قالب ها و برنامه ها از جوهره ی اصیل هستند؛ مثلا در کشور ما، برای روزهای مناسبتی (روز محیط زیست، روز درخت کاری، روز معلم، …) هفته های بزرگداشت گرفته می شود، اما مراسم مربوطه خود بدل می شود به هدف، و محتوا و  منظور اصلی فراموش می شود.

 

جشنواره ی بیستون هم در کف “با کفایت” آقایان، از وسیله ای برای ایجاد دوستی های خالصانه، گردهمایی ساده در فضای کوه نوردانه، و تجربه اندوزی متقابل… بدل شده است به فرصتی برای خودنمایی بی پایه، آماردهی بی محتوا، و بودجه گیری. در مورد هر کدام از این موردها می توان سخن گفت، اما در این جا به مورد دیگری اشاره می کنم و آن رعایت نکردن اصول اخلاق عمومی است، آن هم از سوی کسانی که خود را همه کاره ی «ورزش انسان ساز کوه نوردی» می دانند.

در مهر ماه ۱۳۸۹، چند روز مانده به شروع جشنواره ی نخست، ناگهان پوستری به عنوان پوستر جشنواره روی تارنمای فدراسیون و وبلاگ کوهنوشت ظاهر شد که در آن لوگو و نام انجمن کوه نوردان ایران نبود. همان روز به مسوول ایرانی جشنواره، ای میل تندی زدم و خیلی خشک گفتم که اگر «همین امروز این پوستر اصلاح نشود، من به مسوول فرانسوی جشنواره خواهم گفت که انجمن کوه نوردان ایران در این جشنواره شرکت نخواهد کرد.» همچنین موضوع را به مسوولان حاضر در فدراسیون گفتم… . پوستر تا آخر وقت آن روز اصلاح شد و لوگوی کامل انجمن در آن درج شد. در مراسم پایانی جشنواره در ساختمان هلال احمر بیستون هم رییس فدراسیون، در سخنرانی خود ضمن نام بردن از دست اندر کاران جشنواره کوشید که انجمن را حذف کند و هیچ نامی از آن نبرد که من (رییس آن زمان انجمن) به نشانه ی اعتراض سالن مراسم را ترک کردم. هوبر ژیو و دیگر دوستان فرانسوی، البته موضوع را دریافتند و بسیار بااخلاق و متمدنانه در سخنان خود به نقش انجمن اشاره کردند. راستی، ما ایرانی ها، انسان های اخلاقی و امانتدار هستیم یا آن خارجی ها؟!

امسال، آقایان قضیه را ریشه ای “حل” کردند و با پافشاری در وزارت کشور و پرونده سازی های بی پایه، علیرغم تمایل مسوولان امر در آن وزارتخانه، حکم تعلیق فعالیت های انجمن را در آستانه ی برگزاری جشنواره گرفتند! به راستی، فدراسیون نشینان چه چیزی در فعالیت های انجمن دیده اند که برای آن دستگاه یا برای کوه نوردی کشور زیانمند بوده است…؟! انجمنی که فعالیت کوه نوردی فقط بخش کوچکی از دغدغه هایش بوده، و عمده ی مشغولیت هایش، کار فرهنگی و محیط زیستی است. آیا وارد ساختن تهمت و از کاه، کوه ساختن برای حذف این نهاد صنفی و مردم نهاد، کاری خلاف اخلاق نیست؟!

چند نفری از سنگ نوردان برجسته ی کشور، چند نفری از دیواره نوردان باسابقه ی کرمانشاهی، و همه ی سنگ نوردانی که در پی همکاری های انجمن با کوه نوردان فرانسوی، زبان فرانسوی را نیز (به کم و زیاد) فرا گرفته و در جشنواره ی نخست نزد خارجی ها “آبرو داری” کرده بودند، گفته بودند که در جشنواره ی دوم شرکت نمی کنند. اما، نام چند تایی از آنان بدون هماهنگی با خودشان، در تارنمای فدراسیون به عنوان شرکت کننده در جشنواره آمده بود! آیا این کار اخلاقی است؟!

این نیز بگذرد، و “محمدی فر” های آینده در کتاب های تاریخ کوه نوردی، یک بار دیگر نام رییسان فدراسیون را در ستون های “خوب” و “بد” خواهند نوشت… .

عباس محمدی
ارسال شده به پست الکترونیکی کوه نیوز
info@koohnews.ir