جشنواره سنگنوردی بیستون به پایان رسید جشنواره ای که با عدم حضور بسیاری از سنگنوردان کشور روبرو شد. این عدم حضور یک پیام اصلی داشت و آن هم اعتراض به مدیریت فدراسیون کوهنوردی بود که با رفتار نامناسب خود فضای کوهنوردی کشور را بحرانی نموده و حتی محافظه کارترین کوهنوردان نیز نتوانسته اند با این فدراسیون تعامل سازنده و سالمی داشته باشند.
مهدی فرهادی

مدیریتی که در ارتباط با گروهها و باشگاهها و انجمنهای کوهنوردی و غارنوردی بجای اینکه نقشی پدارنه و حامی برای خود قائل باشد خود را رقیب آنها می داند. مدیریتی که بجای حمایت از همه قهرمانان به ظاهر چتر حمایتی و تبلیغاتی خود را تنها بر سر برخی از آنها قرار می دهد و با سوء استفاده از فعالیتهای آن قهرمانان و با چماق کردن موفقیتهای آنان به سرکوب افرادی می پردازد که بطور تام و تمام مطیع اوامر او نیستند.

یکی از نمونه های مدیریت فدراسیون را در جشنواره بیستون مشاهده کردم که برایم جالب و البته قابل پیش بینی بود و البته پیامی بود به اندک سنگنوردانی که خوشباورانه قصد تعامل با فدراسیون را داشته و در این جشنواره شرکت نمودند تقدیر از یک کوهنورد یعنی عظیم قیچی ساز بود (عظیم کوهنوردی قدرتمند است که درحال تکمیل پروژه ۸۰۰۰ متری هاست و می توان در جای خود از او تقدیر نمود) اما آیا جای تقدیر از عظیم جشنواره بیستون بود؟ و چرا فدراسیون از هیچ دیواره نورد و سنگنوردی تقدیر ننمود؟ آیا کشور ما هیچ سنگنورد شاخصی نداشت که شایسته معرفی به میهمانان جشنواره را داشته باشد؟ پاسخ این پرسش “خیر” است. ما سنگنوردان جوان و پیشکسوت بزرگی داریم. سنگنوردان پیشکسوتی که بخصوص در دهه ۶۰ کارهای بزرگی بر روی دیواره های کشور به انجام رساندند. و نسل جدیدتر آنان نیز سال جاری موفق به صعود برج بی نام ترانگو شدند.

صعودی که برخی از مربیان فرانسوی که سال ۸۶ در کشورمان حضور یافتند آنرا بالاتر از سطح دیواره نوردی ایران می دانستند و افقی۲۰ ساله را برای رسیدن به این هدف پیش بینی می کردند. اما چرا فدراسیون در این جشنواره دیواره نوردی از هیچ سنگنوردی تقدیر نکرد و هیچ اشاره ای به صعود ترانگو ننمود؟ محتمل ترین پاسخ می تواند چنین باشد:

مدیریت فعلی فدراسیون کوهنوردی اعتقادی به توسعه و گسترش قعالیتهای فنی نداشته و تنها در پی گسترش صعودهای نمادین و با عناوین دهان پر کن چون قلل ۸۰۰۰ متری است.

برگزاری جشنواره بیستون نیز تنها از این لحاظ برای این مدیریت حائز اهمیت بود که دارای جنبه تبلیغاتی و اقتصادی بالائی بود.

عدم تقدیر از سنگنوردان نیز نوعی واکنش خصمانه به عدم حضور بسیاری از سنگنوردان برجسته کشور در این جشنواره بود.

مدیریت فعلی فدراسیون کوهنوردی در حال سوء استفاده از فعالیتهای عظیم قیچی ساز در جهت سرکوب مخالفان خویش است.

عدم تقدیر از تیم ترانگو نیز در پاسخ به عدم حضور ۱۰ تن از اعضاء این تیم در جشنواره بود. در انتها مطلب ذیل که توسط حمید امیری از دیواره نوردان برجسته کرمانشاه و یکی از ۳ عضو تیم ترانگو که در جشنواره بیستون حضور یافته بود ( ایشان تنها در مراسم افتتاحیه این جشنواره شرکت کرده بود) نگاشته شده است.

کامنت حمید امیری: “واسه خودم جالب بود فدراسیون تو تبلیغاتش (شخص آقای شعاعی) اعلام کرده بود که از پیشکسوتان و قهرمانان کرمانشاهی تقدیر میشه آیا عظیم کرمانشاهیه؟ بدتر از همه اینکه یک نفر از صعود دیواره ترانگو حرفی نزد بالاخره لزلی مربی فرانسوی صبرش تموم شد و بعد از سلام واحوال پرسی اولین حرفش تبریک به ملت ایران و حضار بود واسه صعود ترانگو و از بچه هایی که تو تیم حضور داشتن دعوت کرد برن رو سن

واقعا از صمیم قلب متاسفم واسه سیاست های غلطی که در پیش گرفتن”

پی نوشت: برخی سایتها اشاره به تقدیر از اعضاء تیم ترانگو در جشنواره سنگنوردی بیستون نمودند درحالیکه همانطور که حمید امیری در کامنت خود اشاره نموده در حالیکه این تقدیر نه از جانب مسئولین ایرانی جشنواره بلکه از جانب آقای “لزلی فوسکو” فرانسوی بوده که واقعا” جای تاسف دارد. با وجود نقدهائی که بر فعالیتهای عظیم میشود عظیم قیچی ساز کوهنوردی شایسته احترام است و بر اساس شنیده هایم حتی خود عظیم قیچی ساز نیز از تقدیر از او در جشنواره سنگ نوردی و عدم تقدیر از سنگنوردان شگفت زده شده است.

نویسنده: مهدی فرهادی
ارسالی به پست الکترونیکی کوه نیوز — info@koohnews.ir