بعد از تعلیق انجمن کوهنوردان و غارنوردان ایران در محافل غیر دولتی کوهنوردی ایران، شنیدیم و خواندیم که افراد و نهادهایی که خود را جدا از فدراسیون کوهنوردی می دانند با ذکر دلایلی از نقش فدراسیون کوهنوردی در حکم تعلیق این دو نهاد، از عدم شرکت و به نوعی تحریم دومین جشنواره بین المللی سنگنوردی بیستون صحبت به میان آوردند.

 

جدا از صحبت های موجود در جامعه ای که خود را جدا از فعالیت های دولتی ورزش کوهنوردی می دانند، اظهار نظر مستقیم و غیرمستقیم تعدادی از فعالان این حوزه از تحریم جشنواره نیز بعضا در رسانه های مرتبط با کوه و کوهستان دیده شد و حتی تعدادی از فعالان کرمانشاهی نیز از این اقدام  (تحریم جشنواره) حمایت و مطالبی را نیز در این زمینه منتشر کردند.

اما با نگاه واقع بینانه به دومین جشنواره بین المللی بیستون و انتشار خبر شرکت ۹۲ سنگنورد ایرانی با ذکر اسامی در پایگاه اطلاع رسانی ویژه این جشنواره، باید به این نکته اذعان کرد که با توجه به شمار شرکت کنندگان و همچنین بررسی اجمالی اسامی نفرات شرکت کننده که دربین آنها نیز تعداد قابل توجهی از فعالان این رشته دیده می شوند، موضوع تحریم و عدم شرکت در این جشنواره به نظر نگارنده این مطلب به کلی از بین رفته است.

بر طبق اخبار منتظر شده در پایگاه اطلاع رسانی این جشنواره ۵۰ سنگنورد از استان کرمانشاه و ۴۲ سنگنورد از سایر استان‌ها متقاضی شرکت در این جشنواره اند. همچنین بر طبق گفتگوی محمد رضا نقدی با خبرگزاری فارس ویزای ۵۶ سنگنورد خارجی جهت شرکت در این جشنواره صادر شده است. نقدی همچنین در این گفتگو گفته: احتمال دارد تعداد خارجیان حاضر در این جشنواره به ۶۰ نفر نیز برسد.

از سوی دیگر در آخرین خبر منتشر شده در پایگاه اطلاع رسانی این جشنواره آمده است: دومین جشنواره بین‌المللی سنگ‌نوردی بیستون با شرکت ۵۵ نفر از سنگ‌نوردان خارجی از ۱۰ کشور جهان و ۸۰ نفر از سنگ‌نوردان کشورمان از تاریخ ۲۳ لغایت ۲۸ مهر ۹۱ در استان کرمانشاه برگزار خواهد شد.

با مقایسه اجمالی بین جشنواره اول در سال ۸۹ که در آن  ۳۴ سنگ نورد (۳۲ سنگ نورد از اروپا و ۲ سنگ نورد از آمریکا) و ۳۴ سنگ نورد ایرانی حضور داشتند و جشنواره دوم که از ۲۳ مهرماه کار خود را در کرماشاه و دیواره های بیستون آغاز خواهد کرد، با نگاه واقع بینانه می توان به این نتیجه رسید که سطح مشارکت در جشنواره دوم به مراتب بهتر بوده است.

با تمام تفاسیر و توضیحاتی که در بالا به آن اشاره شد، با نگاه منطقی و واقع بینانه صحبت از تحریم و عدم شرکت در جشنواره سنگنوردی بیستون در این برهه زمانی که در محافل غیر دولتی این ورزش و همچنین از زبان برخی از فعالان این حوزه شنیده می شود، را آیا می توان نوعی نا آشنایی و عدم شناخت و یا ندیدن واقعیات موجود در جامعه کوه و کوهنوردی کشور دانست؟

موضوع تحریم و عدم شرکت سنگنوردان در جشنواره بیستون از سوی کسانی که  آن را بیان کردند، آیا به راستی با توجه به واقعیات موجود به بار نشست؟ آیا جشنواره بیستون واقعا تحریم شد؟